Poezie: Eternal Guest

Van Zen koans tot de liederen van Milarepa, het boeddhisme lijkt doordrenkt te zijn in poëzie. Verschillende grote meditatiemeesters hebben hun wijsheid en dichtvorm uit weten te drukken. Naar alle waarschijnlijkheid zullen we nooit begrijpen wat ze precies bedoeld hebben maar dat neemt niet weg dat we niet kunnen genieten van een gezonde dosis verlichtte poëzie.

In the jungle of passion,
The warrior of the tiger roams;
In the flame of aggression,
The diamond vajra sparks;
In the ocean of ignorance,
The iceberg of cold awake rumbles.
Bounded by love
Swallows still try to measure the sky;
Nursed with the nectar of amrita
Still we look for a nanny goat’s nipples–
Such as we are:
But we do not give up.

We should not give up:
We are the children of the vajra world.
We should sing the anthem of lion’s roar;
We should cry the shriek of fearlessness.
Come and join us!
Let us be wakeful for our own sake;
Let us be decent for others’ sake.
My love to you.

Chogyam Trungpa Rinpoche
6 April 1978
First Thought, Best Thought, 108 Poems 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s