Kledingruil

1078019989_a3a4acb915_b

©Playingwithbrushes@Flickr

Collaboratieve consumptie, ruilcultuur, streetcorner socialism, sharing economy enz. zijn de begrippen van nu. De wegwerpcultuur wordt kritisch onder de loep genomen.  Waar mogelijk verandert de wegwerpcultuur nu in een ruilcultuur. Ruilplatforms schieten als paddestoelen uit de grond: auto’s, huizen, gereedschap, boeken, speelgoed en uiteraard ook kleding.

Sinds een aantal jaar duiken er ook overal kledingruilen op. Vintage kilo sales, kledingruilbeurzen, tweedehands kledingwinkels enz. Afgelopen weekend heb ik voor de derde keer een kledingruil bij mij thuis georganiseerd. Ik heb al mijn vriendinnen opgetrommeld, die vervolgens ook weer hun vriendinnen oproepen, en nu is de helft van mijn garderobe vernieuwd!

Verkleedpartij

Het mooiste aan de kledingruil vind ik dat -naast een berg nieuwe kleren- de schakel verbroken wordt tussen de wens om ons te versieren en de overconsumptie die hier gebruikelijk door wordt veroorzaakt. Het is eindelijk shoppen zonder schuldgevoel. Uiteraard komen de kleren wel ergens vandaan in het begin, maar als alle kledingstukken minstens 3 levens leiden kan het duurder worden en hoeft er minder gemaakt te worden, waardoor de werkomstandigheden en het materiaal verbeterd kan worden. Stiekem is het daarnaast ook één van de gezelligste middagen. Met 10 meiden en 10 tassen kleren in één kamer wordt het een heerlijke chaos en het is ergens gewoon een veroorloofde verkleedpartij! 

Bodhi?

Wat vind ik de link tussen boeddhisme en een kledingruil? Is het niet ergens juist heel materialistisch en alleen maar een vraag naar ‘meer meer meer’? Ik heb eigenlijk al genoeg kleren, maar omdat ik er op uitgekeken raak ruil ik ze liever met wat nieuws om weer het gevoel te krijgen dat ik er leuk uit zie. Ik zou mijn kleren ook kunnen dragen tot ze geheel versleten zijn.. Maar aan de andere kant twijfel ik of het wel alleen maar materialistisch is om er mooi uit te willen zien. We hebben allen een eigen identiteit en het is misschien ook wel een stukje cultuur en een stukje ‘aard van ‘t beestje’ om ons te willen uiten aan de hand van hoe we eruit zien. Een kledingruil is in dit geval een verantwoordelijke manier om hier gehoor aan te geven. In plaats van veel nieuwe kleren kopen -wat erg past in deze maatschappij- voldoet het hergebruiken van eerder gekochte kleding waardoor de vraag naar veel en goedkope kleding kan verminderen wat het juiste handelen is tegenover de medemens aan de andere kant van de wereld.  

©Samuel Kassapian Jr@Flickr

©Samuel Kassapian Jr@Flickr

DIY

1. Prik een datum. 2. Nodig al je vriendinnen uit (of vrienden?) en vraag ze een paar kleren/schoenen/riemen/tassen mee te nemen die ze niet meer gebruiken maar die nog wel heel zijn. En wat hapjes en drankjes.. Zij kunnen vervolgens ook weer vriendinnen uitnodigen, afhankelijk van hoeveel ruimte je hebt.. 3. Op de dag zelf hang je alvast je eigen kleren met hangers in je kamer. Wij hebben deze keer alle rokjes op de tafel gelegd, een wasrekje in de kamer voor alle shirtjes, jurkjes aan een losse muur opgehangen met een touwtje en kledinghangers en de broeken op een grote stoel gelegd. 4. Wanneer iemand binnenkomt stal je de kleren uit die ze mee heeft gebracht. 5. Iedereen kan gaan passen wat ‘ie wil en meenemen wat mooi staat. 6. Aan het eind van de dag stop je alle kleren die nog over zijn in tassen en breng je ze naar de dichtstbijzijnde kringloopwinkel. Ik houd zelf ook altijd één tas over voor de keer daarna. De overgebleven kleren verkopen op een rommelmarkt kan natuurlijk ook.

Advertisements

One thought on “Kledingruil

  1. Reblogged this on From guestwriters and commented:
    Er is heel wat rondom ons te bekijken … en te begeren …

    Onze westerse maatschappij is geëvolueerd naar een ‘hebben maar’ maatschappij, maar waar eigenlijke inhoud er niet meer zo toe doet. Liefst hebben de mensen zo veel mogelijk hebbedingetjes, applicaties en uiterlijk vertoon (kleren, wagens).

    Voor hen die op zoek naar innerlijkheid gaan is die hebzucht een belangrijk iets om onder ogen te nemen. Er is niets mis mee leuke dingen te hebben, maar men moet weten wat de achtergrond is van die zaken (hoe worden ze gemaakt, onder welke omstandigheden, met welke grondstoffen, met welke voetafdruk)

    Er is overgeproduceerd en ook al zou men tegen het ruilsysteem kunnen zijn omdat er dan geen nieuwe dingen hoeven geproduceerd te worden, zou men daar toch voor moeten opteren om samen met anderen dingen te delen.

    Ook al kan men daardoor de variëteit vergroten geeft het ook kansen om samen te delen en zich minder afhankelijk op te stellen voor die dingen. Alsook gaat men verdere verspilling tegen en behoed men ook de natuur voor verdere vervuiling door de wegwerpmaatschappij.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s