Vraag maar raak! Gewoontepatronen

vmrEen heleboel vragen kunnen in je opkomen als je begint met mediteren of bij het lezen van boeken over het boeddhisme. Sommige vragen zijn makkelijker te beantwoorden dan de ander. Soms moet je simpelweg iets ervaren, een andere keer verschaft het lezen van een boek al een hoop duidelijkheid. Om te helpen bij het beantwoorden van vragen heb ik een aantal leraren gevraagd me te helpen. Deze week zal de eerste vraag beantwoord worden door Shambhala leraar Meino Zeilemaker.

Soms krijg ik een bepaald patroon van mezelf door. Iets wat eigenlijk niet goed voor me is. Dan wordt het steeds duidelijk dat ik het doe, maar ik kan er niks aan veranderen. Daar wordt ik soms flink wanhopig van. Wat kan ik doen?.

Het is niet duidelijk om welk gewoontepatroon het gaat, dus is er ook geen specifiek antwoord op te geven: bij sommige moet je jezelf een schop onder de kont geven, bij andere moet je perse hulp zoeken.

Maar meestal verstop je een negatief gewoontepatroon voor jezelf omdat je je schaamt of je schuldig voelt. Maar hoe meer je een patroon verstopt, hoe sterker het wordt. Je zou juist al je aandacht erop moeten richten en kijken wat het precies is en waarom je het doet.

Bij hoe ik tegen mijn eigen negatieve gewoontepatronen aan moet kijken heb ik veel gehad aan deze uitspraak over de maatschappij :

De mensheid zal altijd tegen haar eigen onverlichte gewoontes blijven aanschuren, zoals een mes tegen een slijpsteen.

Toen ik eenmaal begrepen had hoe de verlichte samenleving danst met de onverlichte samenleving,zelfs in mijn eigen leven, begon ik anders tegen de verlichte samenleving aan te kijken.

Het feit dat onze samenleving een hoog gehalte aan angst en twijfel kent, is geen teken voor de mensheid om het op te geven, maar eerder om meer te investeren in onze verlichte kant. We kunnen de rand van de ondergaande zon gebruiken als een voortdurende inspiratie om de positieve kanten te bevorderen. Geef het nooit op!

Uit: “Fundamentele goedheid” van Sakyong Mipham.

 

Wie?

trein.4Meino Zeilemaker kwam in 1977 in aanraking met shambhala en in ’79 studeerde hij aan Naropa Instituut in Boulder, waar hij Chögyam Trungpa voor het eerst ontmoette. Daarnaast studeerde hij aan de Filmacademie in Amsterdam en werkte hij als filmmaker en fotograaf. Ook gaf hij les in esthetiek aan de Universiteit v. Humanistiek in Utrecht. Tegenwoordig geeft hij les als Shambhala- en Maitri-leraar en werkt als tekstschrijver en vertaler.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s