Garoeda state of mind

radio_running_2_Door een hoop tegenslagen heb ik mijn grootste passie tot mijn grootste vijand gemaakt. Niets leek me te kunnen helpen om gelukkig te kunnen worden. Tot ik begon met rennen en via een aantal bijzondere ervaringen mijn ongeluk heb kunnen transformeren tot wijsheid. Met elke stap die ik zet word ik steeds meer een Running Buddha.

 

 

Al 23 jaar heb ik een passie voor schrijven. Ik heb hele verhalen geschreven, soms verzinsels, een andere keer waren het dingen waar ik naar verlangde en soms was het de keiharde realiteit. Het waren vooral verhalen over wie ik ben, of tenminste wie ik dacht te zijn. De beste rapper van de wereld. Ik zei dan niet met elke tekst dat ik de beste was maar ik dacht het wel. Heel veel teksten gingen over waarom de meeste rappers maar het beste hun koffers konden pakken en naar huis moesten gaan. Ze waren allemaal te min, niet goed genoeg, niet “hiphop” genoeg en ga zo maar door.

De werkelijkheid was dat ik steeds een jaartje ouder werd. Ik had een gezin, een vervelende baan en verantwoordelijkheden. Het werd langzaam duidelijk dat ik niet had wat er nodig was om door te breken met muziek. En dat bracht een gevoel met zich mee. Een heel zware gevoel. Dat gevoel begon zich binnen te dringen in mijn leven, mijn relatie en mijn hele zijn. 

388107_104935722988001_1530331040_n
Het was in die periode dat ik het rennen ontdekte. Ik stopte met het roken van wiet én sigaretten en stortte me helemaal op het rennen. Het gaf me vrijheid. Tijd om na te denken over mijn leven. En toch was er iets wat niet klopte. Een gevoel van ontevredenheid. En toen paf van het één op de andere moment was mijn leven voorbij. Of nou ja zo voelde het. 

Mijn relatie was stukgelopen. Ik had grote schuldgevoelens en twee kinderen die daaronder leden. Boven alles werd ik achtergelaten met een groot gat in mijn ziel. Alcohol was als enige overgebleven die me echt begreep. Ja dat zou me wel verlichting brengen. Niets was minder waar natuurlijk, maar ergens wou ik gewoon een schuldige aanwijzen. Iets of iemand had ervoor gezorgd dat ik me zo kut voelde: muziek. Mijn passie voor muziek was de schuldige. Hiphop had ervoor gezorgd dat ik mijn hele leven achter een droom rende die niet vast te grijpen was en die was de schuldige van alles wat er mis was gelopen in mijn leven. Hiphop. Hoe ironisch dat hetgeen wat me jarenlang in contact hield met mezelf de nagel werd aan mijn doodskist. Het zag er niet goed uit. Iedereen was schuldig, iedereen behalve ik. 

Effe serious

Het was precies een jaar geleden dat ik in een fase was beland dat niet dieper kon gaan leek wel. If there was a hell than i was in the middle of it. Iets moest veranderen en snel. Ondertussen had ik iemand ontmoet in mijn leven die niets anders dan een bodhisattva moet zijn. Iemand die met oprechte compassie handelde en altijd in me is blijven geloven no matter hoeveel pijn ik haar ook aandeed. Ik heb hulp gezocht en drink nu al een jaar niet meer. Het is soms nog steeds wat onwennig, maar ik ben heel blij dat ik er vanaf ben. 

Een jaar geleden vertelde ze me over een boek die ze had zien liggen. Het ging over aandachtig hardlopen. Over hoe je zou kunnen mediteren terwijl je loopt. Op dat moment klonk het als één grote bla bla bla verhaal. Ze wou bijvoorbeeld een weekendje weg op retraite, ze zei “Ja! dan moet je in stilte zijn het hele weekend en mediteren enzo…leuk toch?” En I was like; Wtf? Effe serious daar ga je toch niet je geld aan uit geven? 

Het was duidelijk dat ik daar totaal niet voor open stond. Zij was geen Boeddhist maar ze had wel interesse in het spiritualisme. Ik dacht bij mezelf: yo dat is hekserij man, mij niet gezien. Zo bleef ze nog een tijdje zeuren dat ik dat boek moest kopen. Ze zei “Misschien komt het van pas als je ooit nog de marathon wilt lopen.” Op een gegeven moment had ze het maar zelf aangeschaft en bleef ze maar aandringen dat ik dat boek echt zou moeten lezen. Maar ik was niet om te krijgen. Ik had hooguit ooit eens een keertje De Davinci code gelezen. Ik was totaal niet een persoon die van boeken hield. 

An uncommon king

Op een dag was ik aan het zappen toen ik op Nederland 3 een documentaire tegenkwam. Het ging over een guy die de leider van een stelletje boeddhisten was. Hij was in het westen opgegroeid en hij had blijkbaar een vader die de Chinezen was ontvlucht en die nu een heel imperium had opgebouwd. Die guy was daar de opvolger van, ofzo.
Sakyong Mipham heette hij en ik dacht nog: wat een verschrikkelijke naam.
Terwijl ik aan het kijken was vroeg ik me meerdere malen af waarom ik eigenlijk aan het kijken was. Toen kwam er opeens een stukje waarin ik zag dat hij marathons liep om geld in te zamelen. Ineens ging er een lampje branden.

Zou dit die guy zijn waar mijn vriendin het over had?” vroeg ik me af. Ik besloot om via uitzending gemist de documentaire nogmaals te bekijken, ditmaal wat opener van geest. En ja iets raakte mij. Wat een charismatische man was dit. Enthousiast had ik mijn vriendin toch maar gevraagd of ik het boek kon lenen. Running Buddha, het boek van Sakyong Mipham Rinpoche greep me en binnen drie dagen had ik het uit. Omdat ik al 6 jaar een fanatieke loper was kon ik me er heel erg mee identificeren. Ik las over allemaal dingen waar ik nooit bij had stilgestaan maar die zo waar leken te zijn. Zoveel jaren die ik verspild had aan geluk buiten mijzelf zoeken en hier was een man die schreef dat het allemaal te vinden is in je adem. Geweldig!
10259807_302599519888286_891595133181725125_n

Ik werd toch wel heel erg nieuwsgierig naar wat mediteren precies inhield. Na het boek uitgelezen te hebben heb ik me, hals over kop, buitensporig geheel volgens de Garoeda state of mind, ingeschreven voor de marathon van Rotterdam. Het was hel kan ik je zeggen maar het was me wel gelukt. Misschien iets té buitensporig gehandeld maar het was al 6 jaar een droom en ik had hem nu waargemaakt.

180 degrees

Zoals de Boeddha ooit het Dharma wiel in motie zette. Zo zette het boek Running Buddha ook mijn wiel in motie. Het heeft me op een pad gebracht. Een pad die zich nog lang niet heeft ontvouwd maar wel een pad die zich zo direct bewees als het moment dat ik begon met mediteren. Dat boek heb ik in februari gelezen. Ik ben nu 14 boeken verder en mijn beginners mind is heel dorstig naar de wijsheid, kalmte en waardering die het Boeddhisme te bieden heeft. Braaf zit ik sindsdien elke dag 30 minuten te mediteren en ik vind het heerlijk. Nou ok, het is misschien niet elke dag even heerlijk. Maar weet je wat? Het is goed zo.

Mijn leven is 180 graden gedraaid en natuurlijk loop ik tegen heel veel dingen aan in mijn dagelijkse beoefening en mijn leven is nou echt niet ineens op miraceleuze wijze één en al geluk. Maar er is iets met de leer van de Boeddha die mij, op het moment dat ik ervoor open stond, heel duidelijk en diepgaand raakte van binnen. Iets wat niet in woorden te brengen valt maar iets waarvan ik diep van binnen herken als een waarheid. Misschien dat ik ooit de kennis daarvan in een heuse Dharma rap weet om te zetten, wie weet. Het heeft er in ieder geval voor gezorgd dat ik weer schrijf. Alles op zijn tijd, one in and out breathe at the time.

“In de Aziatische cultuur wordt de Garoeda afgebeeld als een mythische vogel met menselijke armen die meteen als hij uit het ei komt kan vliegen. Deze fase is ‘buitensporig’ omdat we onszelf willen uitdagen om onze comfortzones te overstijgen.”
~Sakyong Mipham- Running Buddha

Michael GomesOnze nieuwste aanwinst. Geboren en getogen in Rotterdam Zuid. Hij heeft een passie voor muziek, schrijven, hardlopen en is een troste vader! Benieuwd wat hij allemaal in petto heeft? Houd dan Bodhicheetah goed in de gaten!
Advertisements

One thought on “Garoeda state of mind

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s