Video: Oprah Winfrey spreekt met Thich Nhat Hanh

TNH-and-OprahThich Nhat Hanh is één van de grote leraren van deze tijd. Door zijn leerlingen wordt hij Thay genoemd, wat leraar betekend. In alles wat hij doet blijft Thay een aandachtige rots in de branding. Hij belichaamd wat hij anderen probeert te leren. Zijn boodschap lijkt simpel maar in het dagelijks leven blijkt de uitvoering een stuk complexer. Arno keek naar het interview dat Oprah Winfrey met Thay had en ging zelf onderzoeken hoe hij omgaat met situaties die in het interview besproken worden.

Beoefening gedurende de dag

Thay wordt door Oprah Winfrey gevraagd of hij altijd zo vreedzaam en aandachtig is. Hij antwoord door te zeggen dat het zijn beoefening is. Hij probeert in het nu te blijven en om met compassie te kunnen reageren op dat wat zich voordoet.
Daar kan ik nog wat van leren. Ik ben mijn beoefening al vergeten vanaf het eerste moment van de dag: mijn wekker! Ik ben niet echt mindful als ik ontwaak. Ik sleep mezelf naar de douche en hoop vurig dat mijn zelfmedelijden snel in het doucheputje verdwijnt. Meestal wil ik vooral NU terug naar bed.
Toen ik in Plum Village, het meditatiecentrum van Thich Nhat Hanh, in Frankrijk was ging de wekker dagelijks om vijf uur. Het verschil met thuis is groot. De collectieve energie van de Sangha is dragend en de dag begint met 45 minuten meditatie in plaats van een file op de A16. Ik heb daar ervaren dat het mogelijk is om grote delen van de dag met aandacht aanwezig te blijven. Ik heb het voornemen om mijn concentratie af te stoffen en het aantal momenten van beoefening gedurende de dag te vergroten en te verlengen. Maar in de ochtend misschien nog even niet.

Luisteren met compassie

Een ander onderwerp dat in het filmpje aan bod komt is compassievol luisteren. Thay zeg dat deze vorm van luisteren slechts één doel kent: de ander in staat stellen om zijn of haar hart te legen. Zelfs als iemand dingen zegt die doordrenkt zijn van verkeerde percepties, blijf je met compassie luisteren. Op die manier geef je de ander de kans om zijn of haar lijden te verminderen.
Op mijn werk coach ik twintig leerlingen. Soms heb ik meerdere één-op-één-gesprekken op een dag. Als ik bovenstaande suggestie toepas, merk ik dat de gesprekken vaak een bijzondere wending krijgen en opener worden. Er is ruimte voor de ander. Dit heeft prachtige momenten opgeleverd die voor zowel de leerling als voor mij helend werken. Er zijn ook vele momenten waarop ik het erg moeilijk vind om met compassie te luisteren. Zo had ik laatst een gesprek met een collega die vertelde dat hij vond dat homoseksualiteit een keuze is en dat je genezen kunt worden van deze afwijking. Op zo’n moment gaan mijn geest en lichaam zwaar in de weerstand. Ik begin dan letterlijk te trillen en zou hem het liefst mishandelen met cynisme. Dit zijn de momenten waarop niet Thay, maar mijn vader mijn belangrijkste leermeester is. Dan hoor ik zijn stem in mijn achterhoofd: ‘even tot tien tellen Arno!’ Ik haalde diep adem en liet hem praten terwijl ik simpelweg luisterde. Toen hij klaar was voelde hij zich gehoord en serieus genomen en er ontstond bij hem interesse in mijn mening. Ik heb hem toen, zonder een fanatieke en cynische ondertoon, uitgelegd waarom ik daar anders over denk. Het gesprek gaf uiteindelijk voor beide partijen voldoening.

Leren van lijden

Een lotusbloem groeit vanuit modder. Dat is een zin die ik Thay vaker heb horen zeggen. Een wijsheid die hij aan den lijve heeft ondervonden door het vele lijden dat hij heeft doorstaan tijdens de oorlog in Vietnam. Ik heb zelf, op mijn eigen manier, een periode in mijn leven gehad die vooral werd gekenmerkt door modder. Toen ik daar middenin zat kon ik dit soort wijze opmerkingen niet waarderen. Ik was niet in staat de lotusbloem te zien in die enorme hoop met shit.
Binnen mijn vriendenkring was ik één van de eersten die in de problemen kwam door een mix van typische welvaartsproblemen zoals overmatig feesten, veel te hard werken, teveel optredens en te hoge ambities. Nu, een paar jaar later, zie ik dat ik zeker niet meer de enige ben die een moeilijke periode heeft meegemaakt. Zo kwam er onlangs een vriend naar me toe. Hij vroeg om advies en was radeloos. Ik zei hem: “Dit is een mooie kans om te groeien kerel,” Dat had ik beter niet kunnen zeggen. Hij werd razend! Niet het juiste advies. Ik moest keihard lachen. Het stoom kwam inmiddels uit zijn oren. Ik vertelde hem dat ik mezelf terugzag in hem, dat ik zelf ook aversie had tegen dat soort goed bedoelde opmerkingen, terwijl je alleen modder ziet. Ik heb compassievol geluisterd naar zijn problemen.. Hoewel hij het nu misschien nog niet zo ziet, hoop ik dat hij me begrijpt als de lotus bloeit!

Gescheven door Arno

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s