Even zitten denken

2013-10-10 16.05.06Een maand geleden heb ik me voorgenomen om mijn dagelijkse meditatie weer op te pakken. Elke dag minsten twintig minuten en op zaterdag en zondag een uur. Om een klein beetje lief voor mezelf te blijven heb ik een dag per week vrij. Ik heb mezelf ervan overtuigd dat het eigenlijk best ‘lekker gaat’. Voor zover als meditatie ‘lekker’ kan gaan. Ik kan mezelf een klopje op de schouder geven want ik heb het nu al zeker een maand volgehouden. Toch moet ik wat bekennen:

Vanochtend ging ik er weer eens goed voor zitten. Ik had nieuwe kaarsen in mijn kandelaren gestopt en het schaaltje met gebruikte lucifers verschoont.
Om me te helpen met mediteren had ik mijn cd’tje met audiobestanden van mijn mindfulnesscursus er eens bij gepakt. Ik stak de kaarsjes aan, drukte op play en ik was er helemaal klaar voor. -DING- deed de gong en de meditatiesessie kon beginnen. Ik was net als alle vorige keren er van overtuigd dat het wel lekker ging. Tot ik op de klok keek en zag dat ik al zes minuten zat te ‘mediteren’. Ineens vroeg ik me af waar ik die zes minuten in godsnaam met mijn gedachten heb gezeten. Gek genoeg was dit voor mij echt de realisatie van de eeuw. Geen wonder dat ik zo vreselijk chaotisch en vergeetachtig bezig ben. Ik ben hier en mijn hoofd is ergens anders. Ik weet niet precies waar.

Het idee dat ik al weken heel erg ‘goed’ aan het mediteren ben is dus echt een grote illusie. Ik geef mezelf blijkbaar elke dag twintig minuten om te doen wat ik de rest van de dag ook doe: nadenken over dingen zoals schoolopdrachten, mijn overvolle afwasteil, de drie avocado’s die in mijn koelkast liggen en de vraag ik dit jaar liever een rode of een blauwe wintertrui wil hebben. Het enige verschil is dat ik het doe in kleermakerszit met kaarsjes en wat wierook. In boeddhistische literatuur staat beschreven dat een van de grootste obstakels voor meditatie het ‘vergeten’ van de techniek is. Ik kan dus gerust blijven ademhalen want ik ben blijkbaar niet de enige. Ik ben opgestaan en heb de geleide meditatie opnieuw aangezet.. Met een glimlach denk ik aan een van mijn favoriete slogans: If you lose your mind, come back!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s