Let’s Talk: Andere kijk

foto: Rianne Pelleboer

foto: Rianne Pelleboer

 Toen Luuk 22 was had hij een hekel aan de wereld. Naar eigen zeggen een uitzichtloos bestaan vol drugs, alcohol en depressies. Op een dag was hij het zat. Hij pakte hij zijn spullen en vertrok naar een klooster in Zuid-Frankrijk. Luuk kijkt terug naar het besluit dat hij 5 jaar geleden heeft gemaakt en vertelt over de ervaringen die hij daar opdeed en naar hoe het zijn leven heeft veranderd.

Haat met Passie

“Toen ik 22 was voelde ik me nogal teleurgesteld in de wereld. Ik haatte het met passie. Ik werkte in een restaurant als afwasser en zag mijn vrienden amper, ik blowde en dronk veel en had een kluizenaarsbestaan. Het was allemaal vrij deprimerend. Dat ging een lange tijd door tot ik het echt niet meer volhield.  Ik moest gewoon weg uit Utrecht, zo ver mogelijk! Toen moest ik denken aan het Nalanda klooster in Zuid-Frankrijk. Dit klooster was opgezet door de F.P.M.T. (de foudation for the preservation of the mahayana tradition) met als geestelijk leider Lama Zopa Rinpoché. Ik had op de BOS een documentaire gezien en wist meteen dat het klooster de plek was waar ik heen moest gaan.

Verwachtingen

Ik verwachtte dat ik de hele dag stil zou gaan zitten en daar al denkend al mijn eigen problemen op zou gaan lossen. Even goed nadenken en weer verder gaan. Wat ik alleen niet wist was dat dit klooster een Galugpa-klooster was. In Tibet zijn er vier grote Boeddhistische scholen, die allemaal hun eigen stijl en ‘plan van aanpak’ hebben. Gelugpa legt de nadruk op studie. Kortom, het idee dat alles in stilte zou zijn en ik iedere dag vijf uur per dag moest mediteren was echt een illusie. Dus niks 5 uur opstaan en stilte! Eeuwige discussies waar niemand ooit uit kwam!

De vijand

In het klooster gebeurden er veel dingen die me stukje bij beetje mijn wereldbeeld deden veranderen. Op een moment waren we een Tonglen (geven en nemen) meditatie aan het doen. Tarchin, een van de monniken, leidde de meditatie. Hij vroeg ons om alle oorzaken van ons geluk te visualiseren, daarna alle levende wezens die lijden te visualiseren en daarna om ons geluk af te staan aan alle levende wezens. Ik kon het niet! Dat vond ik heel raar, ik dacht: ’Kom op, Luuk, het is maar een meditatie, je geeft niet al je geluk weg, het is niet echt, doe niet zo kinderachtig en visualiseer gewoon dat je je geluk weg geeft.’ Maar dat lukte me echt niet. Na een paar minuten hiermee geworsteld te hebben zei Tarchin:”This is the ego, this is the enemy”. Ik ben dus mijn hele leven boos en ongelukkig geweest en heb altijd naar een oorzaak gezocht buiten mij. Het was de schuld van mijn school, van de maatschappij, van alles en iedereen behalve mijzelf. Maar op de een of andere manier kon ik de vijand, een persoon die ik het kon aan rekenen dat het zo kut met me ging, nooit werkelijk vinden. Toen liet Tarchin me mijn ego zien en wist ik het zeken: dit is de vijand.

Stoer

Ik wilde altijd stoer en hard zijn. Gevreesd door de wereld. Al dat zachte en liefelijke vond ik niks. Op een gegeven moment stond ik bij de weg een sigaret te roken toen daagde het me. Er is niks moeilijker dan compassie te beoefenen, dus dat is het stoerste wat je kan doen. Deze kale mannen in rode pijen waren de stoerste mannen die ik ooit ben tegen gekomen. Ik wou zijn zoals zij. Net zo stoer. En toen klikte het, toen heb ik besloten toevlucht te nemen tot de Boeddha, Dharma en Sangha en daar heb ik geen spijt van! Hahahaha!

Leren

Ik heb een hoop mooie ervaringen gehad maar ook moeilijke tijden, waar ik, hoop ik, mijn lessen uit heb getrokken en nog steeds trek. Boeddhisme is niet dat je zegt:”Ik accepteer Boeddha als mijn redder en nu kom ik in de hemel”. Boeddhisme is voor mij een doe-het-zelf religie, je bent zelf verantwoordelijk voor het ontwikkelen van een goed hart en inzicht in hoe je geest werkt. Dat is lang niet altijd even leuk maar daardoor wel altijd interessant! Ik denk dat het beste is een stap per keer te doen, rustig aan. Het veranderen van de geest gaat niet 1, 2, 3, het is hard werk, vallen, opstaan, zonder dat er meteen zichtbaar resultaat is maar als ik terug kijk op de af gelopen 5 jaar is er zeer zeker duidelijke verandering te zien. Misschien is het goed om af en toe te kijken hoe je 3 á 4 jaar geleden was om gegaan met situaties die op de één of andere manier bijvoorbeeld frustratie op roepen en hoe je dat nu doet. Als ik dat bij mezelf na ga, zie ik duidelijk verschil, dus verder op de ingeslagen weg, lijkt me. De weg ligt open. Ik heb nog een hele hoop te leren, en al helemaal in praktijk te brengen. Ik ben erg blij dat ik de Dharma heb gevonden en dat ik kan trainen in wijsheid en compassie!”

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s