Op pad: Everybodhi festival I

festival1

Corine en Marije

 

Aankomen

“Binnen no-time werd het kasteel omgetoverd tot een “thuis” voor iedereen, de groep van oude bekenden en nieuwe gezichten voelt als mijn familie. Ik kom hier om even los te komen van mijn leven vol snelheid, chaos en verwarring. Het festival is voor mij een plek van openheid, connectie, acceptatie en plezier. Een momentje van zelfreflectie en een mooie start van het nieuwe jaar.” zegt Marije. Op de eerste dag was er niet echt een programma gepland. Er was een korte openingscirkel en daarna was iedereen vrij om ‘aan te komen’. “Ik kon lekker op mijn eigen houtje het kasteel verkennen, me vergapen aan mijn luxe 4-sterren-hotelkamer, en oude bekenden om de nek vliegen.” verteld Corine over haar aankomst in het grote witte kasteel.

festival4

Foto: Marije Seves

Juweeltje

Op de tweede dag van het festival was oudejaarsdag en Marije en Corine stonden allebei in de keuken te zwoegen om het feestdiner voor te bereiden. Die avond zou iedereen gehuld in mooie kleren plaatsnemen aan de U-vormige tafelopstelling om te genieten van een heerlijk diner. “Er was een pijnlijke lege plaats aan het hoofd van de tafel.  De plek waar Sophie Maclaren, de organisatrice en oprichter van dit festival had gezeten als zij niet was geveld door de griepepidemie. Gelukkig waren Felix (de baron van het kasteel) en zijn de hoogzwangere Schotse vrouw aanwezig om live Schotse muziek te spelen, wat het 5-gangen diner toch nog wat extra glans gaf.” zegt Corine. “Ik heb de hele dag in de keuken gestaan om dit op tafel te krijgen. In een half uurtje heb ik me in mijn mooie kleren gehesen en ik was vervolgens alsnog verrast over hoe mooi en lekker het eten er uiteindelijk uit zag. Ik heb diep respect voor de mindfulness van de chef-koks die er zelfs in is geslaagd om ondanks de improvisatie die hier en daar nodig was, toch elke dag wel weer een juweeltje van eten uit wisten te persen.”

Sarah en Felix maken muziek. Foto: Marije Seves

Sarah en Felix maken muziek. Foto: Marije Seves

Perfectionisme

Ook Marije had zich de hele dag uit de naad gewerkt in de grote keuken van het hotel. “Ik ben een beetje een controlfreak en een ontzettende perfectionist. Toen ik dan ook de opdracht kreeg om taarten te bakken zonder weegschaal en met de boodschap ‘als het maar lekker is’, voelde ik me enigszins uit mijn comfort zone gedreven. Uiteindelijk kwam ik erachter dat door te vertrouwen op mijn intuïtie en kookervaring, ik mooie dingen kon maken en ik er enorm veel positieve energie van kreeg. Cornflakes-yoghurt taart met rode wijn topping? Waarom niet? Dit alles deed me beseffen dat veel van de stress, die ik in het dagelijks level voel, voortkomt uit mijn controledrang en mijn gefixeerde ideeën van hoe de wereld zou moeten zijn. Door de angst en hoop los te laten, creëer ik de ruimte om gewoon aanwezig te zijn. “

Schotse volksdansFoto: Marije Seves

Schotse volksdans
Foto: Marije Seves

Dashing White Sergeant

“Wat mij betreft is elk jaar toch het hoogtepunt van het festival als Sarah ‘s avonds haar viool oppakt en haar danshakjes aandoet en ons schotse dansen leert. Ineens sta je met een Zweed en een Fransman de Dashing White Sergeant te dansen, en binnen 5 minuten ben je tot op het bot bezweet, met een grijns die er de komende dagen niet meer af te krijgen is… Wat mij betreft is het de beste manier om een dag wijze lessen en interne worstelingen af te sluiten.” zegt Corine.

Meer lezen? Klik dan HIER voor deel 2

Advertisements

One thought on “Op pad: Everybodhi festival I

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s