Let’s Talk: Ontdekken

207835_774846125646_1192116188_n

Foto: Mikayla Sanford

Jelmer Hoogeboom deed zijn masteronderzoek culturele antropologie naar de beweegredenen van hoogopgeleide jongeren om te gaan mediteren en zich te verdiepen in het boeddhisme. Ik ontmoet hem op het Shambhala meditatiecentrum in Amsterdam. De plek waar het voor Jelmer in 2011 allemaal begon.

We zitten in een klein, rustig kamertje met witte muren. Er hangen Japanse kalligrafieën aan de muur en er staat een tafeltje en twee grote fauteuils. Terwijl hij zit te genieten van een glaasje witte wijn vraag ik hem naar zijn onderzoek die uiteindelijk ook zijn persoonlijke ontdekkingsreis bleek te zijn.

61267_437201108609_2662981_n

Foto: Jelmer Hoogeboom, Kopan klooster Nepal

In de zomer van 2010 had Jelmer zijn Bachelor afgerond en besloot hij te reizen in Nepal. Daar kwam hij het Kopan Klooster, een klooster speciaal voor westerlingen tegen. Toen ging er bij hem een belletje rinkelen. “Blijkbaar is het boeddhisme voor westerlingen dus heel interessant. De vraag is alleen: waarom dan?”

Wat mist er?

Terug in Amsterdam ging hij naar open meditatie avonden op het Shambhala centrum “Ik was nieuwsgierig naar wat mensen daar deden. De meeste jongeren denken niet: Goh laat ik daar eens heen gaan om te mediteren, want dat is leuk. Daar moet iets aan voorafgaan. Er moet een gevoel zijn dat er iets mist. Ik wilde uitzoeken wat er voor hun precies ontbrak, wat die zoektocht op gang bracht en wat er binnen Shambhala gedaan werd.”

Doen wat iedereen doet

Met een notitieboek en pen op zak ging Jelmer maandenlang naar open meditatieavonden voor jongeren en boeddhistische jeugdprogramma’s en retraites in Duitsland in Frankrijk . “Ik was niet braaf boeddhistische lezingen aan het opschrijven, ik was stiekem mensen aan het observeren. Maandenlang doen wat iedereen doet, dat is het kenmerk van de antropoloog. Je probeert het uit, je past die lifestyle op jezelf toe en je kijkt wat het met je doet. Met het idee: je kunt mensen niet van buitenaf begrijpen, je moet het zelf ervaring om aan juicy data te komen.”  Om de opmerking dat hij dus eigenlijk altijd heeft gedaan alsof hij erbij hoort moet Jelmer lachen. “Dat doe ik inmiddels ook” zegt hij.

298193_10150774631365481_7869472_n

Foto: Francesco Marelli, Young Sangha Summer Retreat 2011

Jezelf zijn

Zijn masteronderzoek bleek zowel een persoonlijke ontdekkingsreis als een antropologisch onderzoek te zijn. “Wat me opviel is dat heel veel mensen bij Shambhala kwamen omdat ze dichter bij zichzelf wilden staan. Zichzelf wilden leren kennen. Dat vond ik een interessante paradox. Op mijn opleiding en bij sollicitatiegesprekken moet je jezelf altijd presenteren: ‘DIT ben ik’. Je moet iemand zijn. Als je gaat zoeken in je hoofd of in je lichaam dan is er niks dat zegt van welke muziek je houdt, welke kwaliteiten je hebt, wat je leuk en wat je stom vindt, en hoe je je gedraagt. Hoe meer je zoekt hoe vager het lijkt te worden. Want je weet helemaal niet wie je bent. Zo bleek dus dat ‘jezelf zijn’ in de buitenwereld enigszins problematisch te zijn. Ik ontdekte dat je door meditatie je naar binnenkijkt en meer vertrouwt raakt en niet meer zo bang bent voor die leegte. Je leert stil te zitten en gewoon te zijn en je merkt dat je dat lijstje met kwaliteiten en eigenschappen helemaal niet nodig hebt. Dan is er maar niks, ook prima. Binnen Shambhala vond ik een cultuur die vertrouwder is met innerlijke leegte omdat je per definitie al geaccepteerd word omdat jij fundamentele goedheid hebt. Omdat jij van nature al goed en waardig bent zoals je bent en die lijstjes niet nodig hebt om goed en waardig te worden, je bent het immers al. Ik ontdekte dat mensen dit een fijne sfeer vonden omdat ze eindelijk los konden laten, konden ontspannen, en met het dagelijkse leven om konden gaan.”

Spiegel voorhouden

Op de vraag wat hij over zichzelf heeft ontdekt moet hij lang nadenken. “Ik durf mezelf een spiegel voor te houden en naar mezelf te kijken en ik durf ook mijn minder goede karaktereigenschappen te erkennen en dat geeft de mogelijkheid om er aan te werken. Soms vond ik het heel moeilijk om bepaald gedrag van anderen te begrijpen. Ik begin er nu meer oog voor te krijgen. Gedrag wat ik eerst irritant vond ben ik nu gaan zien als het resultaat van het persoonlijk lijden van anderen. Ik zie dat zulk gedrag voorkomt uit onzekerheid of pijn en oordeel daarom nu minder snel.”

Advertisements

One thought on “Let’s Talk: Ontdekken

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s